Story
Arefeh Beigi was a 20-year-old patriotic woman from Zarrinshahr, Isfahan, described as energetic, loving nature and cycling, and hopeful for freedom. She was killed on January 8, 2026 (18 Dey 1404), during popular protests in Zarrinshahr. She died after being shot by Islamic Republic security forces, with reports indicating she was shot in her side. Her birthday was observed posthumously by supporters.
عارفه بیگی، زن ۲۰ ساله‌ی میهن‌پرست اهل زرین‌شهر اصفهان بود که پرشور، عاشق طبیعت و دوچرخه‌سواری، و امیدوار به آزادی توصیف شده است. او در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در جریان اعتراضات مردمی در زرین‌شهر کشته شد. عارفه بیگی با شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان باخت و طبق گزارش‌ها گلوله‌ای به پهلوی او اصابت کرد. زادروز او پس از مرگش توسط حامیانش گرامی داشته شد.
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Arefeh Beigi, a 20-year-old woman from Zarrin Shahr, Isfahan, was a patriotic and energetic individual who loved nature, enjoyed cycling, and held hope for freedom. Her life, described as vibrant and full of zeal, was tragically cut short during popular protests in her hometown. On January 8, 2026 (18 Dey 1404), Arefeh Beigi was killed in Zarrin Shahr after being shot by Islamic Republic security forces. Reports indicate she was struck by a bullet to her side, dying amidst the unrest. Arefeh is remembered as a "Javidnam" (eternal name) and a "martyr for the homeland." Supporters have posthumously observed her birthday, honoring her memory as a symbol of sacrifice for freedom.
عارفه بیگی، زن ۲۰ ساله‌ای اهل زرین‌شهر اصفهان، فردی میهن‌پرست و پرانرژی بود که عاشق طبیعت، دوچرخه‌سواری و امیدوار به آزادی توصیف شده است. زندگی پرشور و پرحرارت او در جریان اعتراضات مردمی در زادگاهش به طرز غم‌انگیزی پایان یافت. در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، عارفه بیگی در زرین‌شهر با شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که گلوله‌ای به پهلوی او اصابت کرده و او در میان ناآرامی‌ها جان باخت. عارفه به عنوان «جاویدنام» و «جان‌فدای میهن» شناخته می‌شود. حامیانش زادروز او را پس از مرگش گرامی داشتند و یاد او را به عنوان نمادی از فداکاری در راه آزادی ارج می‌نهند.
