Story
Mohammad-Javad Rahimian, a 30-year-old IT engineer, was killed on January 9, 2026, during protests at the Hafez Zarafshan Intersection in Islamshahr. He died from a close-range gunshot to the chest by security forces, despite having previously been injured by pellet shots. Known by friends as kind-hearted and knowledgeable, he reportedly acted as a shield for women and girls during the demonstrations, driven solely by a desire to support the people.
محمدجواد رحیمیان، مهندس ۳۰ ساله آیتی، در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در چهارراه حافظ زرافشان اسلامشهر با شلیک نیروهای امنیتی جان باخت. او که پیشتر نیز با وجود جراحات ناشی از ساچمه در اعتراضات حضور داشت، به گفته نزدیکانش تنها برای حمایت از مردم فعالیت میکرد. دوستانش او را خوشقلب و با معرفت میدانستند و شاهدان عینی گزارش دادند که او در تجمعات خود را سپر زنان و دختران میکرد.
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Mohammad-Javad Rahimian, a 30-year-old IT engineer, was killed on January 9, 2026, during protests at the Hafez Zarafshan Intersection in Islamshahr. He died from a close-range gunshot to the chest by security forces. Known by friends as kind-hearted, knowledgeable, and an expert in humanity, Mohammad-Javad's motivation for joining the demonstrations was solely to support the people. He had previously sustained injuries from pellet shots to his leg, waist, and head on January 8, the day before his death, yet he returned to the protests. Eyewitnesses reported that during the demonstrations, Mohammad-Javad bravely acted as a shield for women and girls. His courage and dedication to the cause were evident in his actions and his return to the streets despite his previous injuries.
محمدجواد رحیمیان، مهندس ۳۰ ساله آیتی، در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در چهارراه حافظ زرافشان اسلامشهر با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی به شهادت رسید. او در نتیجه شلیک گلوله از فاصله یک متری به سینهاش جان باخت. محمدجواد که از سوی دوستانش فردی خوشقلب، با معرفت و متخصص در انسانیت شناخته میشد، تنها با انگیزه حمایت از مردم در تجمعات حضور مییافت. او یک روز پیش از جان باختن، یعنی در تاریخ ۱۸ دیماه، با وجود جراحات ناشی از تیر ساچمهای در پا، کمر و سر، دوباره به جمع معترضان پیوسته بود. شاهدان عینی گزارش دادند که محمدجواد رحیمیان در طول اعتراضات، قهرمانانه خود را سپر زنان و دختران میکرد. شجاعت و فداکاری او برای مردم و بازگشتش به اعتراضات با وجود جراحات قبلی، گواهی بر این تعهد اوست.
