Story
Mona Esmi was a 38-year-old mother from Rasht, Gilan province. She was killed on January 8, 2026, during protests, when she was shot in the heart from behind by Islamic Republic security forces. Mourned as a "Javidnam" and a martyr for freedom, her memorial video includes images with her son Amirali and scenes from her funeral. Her grave, along with others, was later vandalized by regime forces.
مونا اسمی، مادر ۳۸ ساله اهل رشت، استان گیلان بود. او در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی از پشت به قلبش کشته شد. او به عنوان «جاویدنام» و شهید راه آزادی شناخته میشود و ویدیوی یادبود او شامل تصاویری با فرزندش امیرعلی و صحنههایی از مراسم خاکسپاریاش است. سنگ مزار او، به همراه دیگر جاویدنامان، بعداً توسط مزدوران رژیم تخریب شد.
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Mona Esmi, a 38-year-old mother from Rasht, Gilan province, was killed on January 8, 2026, during protests. She was shot in the heart from behind by Islamic Republic security forces. She was a mother to a son named Amirali. Her death has been widely mourned, with supporters identifying her as a "Javidnam" and a martyr for freedom. Memorials include videos featuring her with Amirali and scenes from her funeral. In a further act of repression, her grave, along with those of other victims, was later vandalized by regime forces, demonstrating ongoing pressure on the families of those killed in the protest movement.
مونا اسمی، مادر ۳۸ ساله اهل رشت، استان گیلان، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات کشته شد. او با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی از پشت به قلبش هدف قرار گرفت. او مادر پسری به نام امیرعلی بود. مرگ او به طور گستردهای مورد سوگواری قرار گرفته و حامیان او را «جاویدنام» و شهید راه آزادی میدانند. ویدئوهای یادبود او شامل تصاویری با فرزندش امیرعلی و صحنههایی از مراسم خاکسپاریاش است. در اقدامی سرکوبگرانه دیگر، سنگ مزار او، به همراه دیگر جانباختگان اعتراضات، بعدها توسط نیروهای رژیم تخریب شد که نشاندهنده فشار مداوم بر خانوادههای قربانیان جنبش اعتراضی است.
