Story
Negin Ghadimi, a 28-year-old biotechnology graduate born in Tehran, was a vibrant girl passionate about swimming and art. She was killed on January 9, 2026, in Shahsavar by direct bullet fire from Islamic Republic agents. She was shot while holding her father's hand, saying "Baba... I'm burning... I'm burning..." before succumbing to severe bleeding in his arms. Her father spoke movingly about her loss, emphasizing the pain of losing a child raised with such care.
نگین قدیمی، دانشآموخته ۲۸ ساله رشته بیوتکنولوژی و متولد تهران، دختری پرشور و علاقهمند به شنا و هنر بود. او در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در شهسوار، با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی جان باخت. وی در حالی که دست در دست پدرش بود، هدف گلوله قرار گرفت و با صدایی لرزان گفت «بابا… سوختم… سوختم…» و در نهایت بر اثر شدت خونریزی در آغوش پدرش جان سپرد. پدرش در مورد از دست دادن او با اندوه سخن گفت و بر دشواری از دست دادن فرزندی که با عشق بزرگ کرده بود تأکید کرد.
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Negin Ghadimi, a 28-year-old biotechnology graduate born in Tehran, was known for her vibrant spirit and passion for swimming and art. Her life was tragically cut short on January 9, 2026, when she was killed by direct bullet fire from security forces in Shahsavar, Mazandaran, amidst the national protest movement. In her final moments, Negin was holding her father's hand when she was shot, reportedly exclaiming, "Baba... I'm burning... I'm burning..." before succumbing to severe bleeding in his arms. Her father has spoken movingly about the immense pain of losing a child raised with such care and love. Negin's death is a poignant reminder of the human cost of the protests. She is remembered by her family and those who seek justice as a brave young woman whose life, full of potential, was taken by state violence. She was laid to rest in Behesht-e Zahra Cemetery in Tehran.
نگین قدیمی، دانشآموخته ۲۸ ساله رشته بیوتکنولوژی و متولد تهران، دختری پرشور و علاقهمند به شنا و هنر بود. او در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در شهسوار مازندران، با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی در جریان اعتراضات ملی، به طرز فجیعی جان باخت. لحظات آخر زندگی نگین با تراژدی در کنار پدرش سپری شد؛ او در حالی که دست در دست پدرش بود، هدف گلوله قرار گرفت و بنا بر گزارشها، با صدایی لرزان گفت «بابا… سوختم… سوختم…» و در نهایت بر اثر شدت خونریزی در آغوش پدرش جان سپرد. پدرش با اندوه فراوان از دشواری از دست دادن فرزندی که با عشق و مراقبت بزرگ کرده بود، سخن گفته است. مرگ نگین یادآور غمانگیز هزینههای انسانی اعتراضات است. او توسط خانواده و دادخواهان به عنوان جوانی شجاع که زندگی پر از پتانسیلش با خشونت دولتی گرفته شد، به یاد آورده میشود. پیکر او در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
