Story
Vahid Mohammadlou was a 39-year-old former member of the Army Air Force who had resigned in 2022 during protests. He was killed on January 8, 2026, in Aryashahr Square (Sadeghiyeh), Tehran, when security forces shot him directly in the head and eye. He was a loving husband and father to two daughters, aged 4 and 9. His family, including his wife, continue to mourn and remember him.
وحید محمدلو، شهروند ۳۹ سالهای بود که در سال ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات از نیرویهوایی ارتش استعفا داده بود. او در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در میدان آریاشهر (صادقیه) تهران با شلیک مستقیم گلوله ماموران امنیتی به سر و چشمش کشته شد. او پدر دو دختر ۴ و ۹ ساله و همسری عاشقپیشه بود. خانواده و بهویژه همسرش همچنان یاد او را گرامی داشته و از او سوگواری میکنند.
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Vahid Mohammadlou, a 39-year-old former member of the Army Air Force, was killed on January 8, 2026, in Aryashahr Square (Sadeghiyeh), Tehran. He had resigned from the Army Air Force in 2022, during protests. He died after being shot directly in the head and eye by security forces. Vahid was a loving husband and a devoted father to two daughters, aged four and nine. His family remembers him as someone who loved his wife and children dearly. His passing has left his family in deep mourning. His wife continues to commemorate their shared life, including their wedding anniversary, and his daughters, including Bahar, express their longing for their father, speaking to and kissing his framed photographs.
وحید محمدلو، شهروند ۳۹ ساله و عضو سابق نیروی هوایی ارتش، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در میدان آریاشهر (صادقیه) تهران کشته شد. او در سال ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات، از نیروی هوایی ارتش استعفا داده بود. آقای محمدلو بر اثر شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی به سر و چشمش جان باخت. وحید، همسری عاشقپیشه و پدری فداکار برای دو دختر چهار و نُه ساله خود بود. خانوادهاش او را به عنوان فردی که همسر و فرزندانش را بیاندازه دوست داشت، به یاد میآورند. مرگ او خانوادهاش را در سوگی عمیق فرو برده است. همسرش همچنان یاد او را در مناسبتهایی چون سالگرد ازدواجشان گرامی میدارد و دخترانش، از جمله بهار، دلتنگی خود را با بوسیدن و گفتگو با عکس پدرشان ابراز میکنند.